Voetbalclubs moeten nog meer als een bedrijf worden gerund (DUTCH)

Posted on Posted in Business model, Dutch, Sport

In tegenstelling tot vele mede-supporters vind ik niet dat clubs teveel als een bedrijf gerund worden. Nee, in mijn ogen wordt dit juist onvoldoende gedaan. Voor de buitenwereld bestaat er steeds vaker een onduidelijke relatie tussen de achtergrond van clubs en de keuzes die gemaakt worden rondom de teams. Voor een bedrijf is dit funest, voor een voetbalclub vaak dankzij de trouw van de supporters of steun van lokale overheden niet.

Posities binnen clubs worden vaak vergeven aan oud-spelers met een ‘clubhart’ zonder enige voorgeschiedenis in de rol die ze gaan vervullen. De rationale is dat als je goed in voetballen was je ook wel goed zal zijn in het beleid uitzetten in clubs. Dit noemen we een ‘halo-effect’: persoon x kan iets heel goed, waardoor mensen aannemen dat persoon x andere dingen ook goed kan (Klik voor meer over halo-effect). Hierdoor loop je als club het risico dat het “Peterprincipe” optreedt: mensen worden gepromoveerd naar een nieuwe rol omdat ze goed in hun oude rol waren, zonder dat ze die rol goed aankunnen. Bijvoorbeeld een monteur die tot manager wordt ‘gepromoveerd’. Als hij vervolgens niet goed functioneert in zijn rol als manager heb je niet alleen een incompetente manager, je bent ook nog eens een competente monteur kwijt.

Hoe zouden voetbalclubs meer als een bedrijf kunnen worden gerund?

Het begint allemaal bij de missie en visie. Waarom besta je als voetbalclub? Wat voor een soort club wil je zijn? Dit kan je ook zien als het verhaal dat je merk vertelt. Ben je bijvoorbeeld de innovatieve voetbalclub die het voetbal wil vernieuwen? Ben je de voetbalclub die de grootste prijzenkast heeft? Ben je de club die een hele stad trots laat zijn? Of een hele regio? Of ben je de club die de hardwerkende arbeider iets geeft om zichzelf in te herkennen en voor te juichen? Misschien ben je wel liever de club die talenten door laat breken?

Binnen de missie en visie hoort ook de ambitie. Ben je een club die internationaal hoge ogen gooit of doe je nationaal leuk mee? Ben je een stabiele subtopper of accepteer je dat je het ene jaar tegen degradatie speelt en het andere jaar voor Europees voetbal?

Vervolgens komt hier een goed business model bij kijken. Hoe ga je als club zorgen dat je je ambities kunt bekostigen. Een club kan ervoor kiezen om zich te richten op het winnen van prijzen. Vertrouwen op prijzengeld is echter wel een risicovolle aanpak (wat het niet per se slecht maakt, mits het bewuste keuze is). Een club kan er ook voor kiezen (op basis van hun missie en visie) dat het opleiden en verkopen van talenten hun primaire business is. De klanten zijn dan bijvoorbeeld voetbalclubs in het buitenland of de clubs die gericht zijn op het winnen van prijzen.

Een club die vooral gericht is op het zijn van een trots of verbindende factor van een regio kan zich bijvoorbeeld weer meer richten op een sterke lokale business club en sponsoren uit de regio. Een model die weinig gehanteerd wordt, maar zeker ook een optie is, is het opleiden van hele goede coaches en deze door te verkopen.

Zonder goede match tussen missie, visie, en business model moet je het als club vooral hebben van geluk (of een rijke eigenaar, wat ook enigszins geluk is).

Met een goed aansluitende missie, visie, en business model zijn de eerste stappen gezet. Dan komt echter verreweg het lastigste en dat is een goede doorvertaling van dit alles in de volledige club. Dit betekent keuzes maken over onder andere:

  • Welke competenties nodig zijn op verschillende posities binnen de club;
  • Of er een opleiding is, en waar deze op gericht dient te zijn;
  • Wat de beleving voor de verschillende doelgroepen van de club moet zijn (fans in het stadion en thuis, staf, spelers, andere clubs);
  • Keuzes mbt selectiebeleid en transferbeleid (welke eigenschappen van een speler zijn het belangrijkst, welke minder belangrijk).

Bij een club waar de doorvertaling en uitvoering niet goed gedaan worden ontstaat spanning. Zo was de afgelopen jaren veel commentaar op de speelwijze van Ajax terwijl ze wel succes hadden. De supporters waren supporter geworden omdat het een succesvolle club met mooi voetbal was. Door alleen te focussen op succes kwam het mooie voetbal in het geding en begonnen de supporters te morren. Dit is een duidelijk signaal dat er ergens in de hele uitvoering iets verkeerd op elkaar afgestemd is.

Als ik kijk naar mijn eigen favoriete club, Feyenoord, dan krijg ik het gevoel dat een strakkere bedrijfskundige benadering geen overbodige luxe is. Ik ben niet zo nauw bij de club betrokken dat ik kan zeggen hoe het er dagelijks aan toe gaat, maar wel hoe het overkomt. En voor mij komt het over als een club waar een hoop keuzes niet gemaakt zijn. Is Feyenoord een club die gericht is op het opleiden van de grootste talenten en ze succesvol door te verkopen? Zo ja, waarom worden er dan spelers gehaald voor de posities van jeugdspelers en waarom kregen talenten pas een kans toen er financiele problemen waren?

Is Feyenoord de club die hardwerkende mensen laat zien dat het loont om door te blijven knokken bij tegenslagen? Waarom is er dan niet meer focus op mentaliteit en kracht?

Het lijkt een mengelmoes van strategie, maar geen duidelijke focus. Dit maakt het voor supporters lastig (onmogelijk) om correcte verwachtingen te hebben, voor sponsoren is het niet duidelijk waar ze zich mee identificeren, en voor spelers is het onduidelijk wat voor een stap ze zetten als ze bij Feyenoord komen spelen. Wellicht is het geen tijd voor een aankoop van een willekeurige speler die enthousiast is over de club, maar is het tijd om terug te gaan naar de tekentafel en de club eens goed te beschouwen en keuzes te maken.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *